14:64. Bert, przyjaciel Polski (Herbert Hoover 1)

[Metanotka: niniejsza seria postów napisała się po drodze, na wycieczce, jako że ze względów tłumaczeniowych pojechał ze nami laptop. Bardzo fajna sprawa - od razu można zapisywać wrażenia :)]

Do ostatniej niedzieli o Herbercie Hooverze wiedzieliśmy tyle, że był i że to właśniej dla jego upamiętnienia nazwano Tamę Hoovera na granicy Newady i Arizony.

Źródło

Jadąc do małego miasteczka w Iowa, tradycyjnie wśród niekończących się pól kukurydzy, wśród prostych jak strzała dróg przecinających się nieodmiennie pod kątem prostym, też nie spodziewaliśmy się zbyt wiele – ot, miejsce urodzenia, pewnie będzie jakaś chatka, warsztat kowalski (bo ojciec Hoovera był kowalem), stara szkoła, grób. I biblioteka oraz muzeum.

Chatka była, owszem, i kuźnia, i trochę domków – a wszystko to tworzyło miniaturowe miasto z chodnikami z desek i żwirową drogą pośrodku. Bardzo ładne i przyjemne, szczególnie fikuśności w domkach.

Bardzo mały prezydent i były prezydent.

Prezydencka kołyska

To akurat nie są książki Prezydenta,
ale zaintrygował mnie sposób ich noszenia.

Śliczny miętowy domek

Sala zebrań - na przykład schodzili się
tu na medytację kwakrowie

Powyższy budynek od środka.
1 - nie ma mównicy (dla księdza, pastora itp.) -
ponoć każdy mógł się wypowiedzieć.
2 - panele na środku jeżdżą w górę i w dół, czyli
można było regulować wielkość sali.

Jednoizbowa szkoła

 Potem powędrowaliśmy do grobu – z którego to miejsca (na pewno zrobiono to specjalnie) kapitalnie widać domek, w którym urodził się prezydent (i vice versa).

Obok grobów jest preria (taki rezerwat),
a nad prerią - wszyscy widzą co :)

Tu spod grobu widać domek...

...a tu spod domku grób.

 Sam domek jest malusieńki – dwa niewielkie pokoiki (toć moja kraftownia chyba jest większa!) i tycia kuchnia, jakby przybudowana do pudełka z pokojami. I tam mieszkałi rodzice z trójką dzieci i ponoć jeszcze przyjmowali sporo gości.

Domek na archiwalnym zdjęciu oraz współcześnie.

Kuchnia. To właściwie było wszystko.

 W bibliotece-muzeum była wystawa tymczasowa z kieckami Pierwszych Dam, ale nie wolno było robić zdjęć, więc niestety mamy tylko kilka zdjęć pożyczonych z innych stron – a tam były taaaakie cudeńka! Kilkadziesiąt przepięknych kreacji, od XIX wieku po Michelle Obama. Rękodzieło – szczególnie przy tych starszych sukniach – kompletnie zatyka. Staliśmy oboje (bo nawet T się podekscytował szmatkami) i analizowaliśmy wielką ilość szczegółów: falbanek, koralików, koroneczek, perełek, plisek, zakładek, hafcików – nie umiem sobie nawet wyobrazić, ile czasu zabrałoby stworzenie takiego dzieła – nawet w czasach, gdy istniały już maszyny do szycia.

Źródło

Źródło

Źródło

Źródło

14:63. podróż do kawałka betonu

Celem przewietrzenia rozumu (głównie mojego) wybraliśmy się na niedzielną wycieczkę możliwą dzięki temu, że nie było baby-sittingu. Trasę w całości układał T, bo ja oczywiście mam głowę w słowach.

Pierwsza atrakcja była takiego rodzaju, że niejeden stuknąłby się w czółko i zastanawiał, po co zjeżdżać z autostrady i pchać się wiejskimi drogami – do połamanego kawałka betonu gdzieś w kukurydzianym polu. A to ważny i ciekawy kawałek betonu!

Otóż z któregoś wpisu, który wpadł na moją fejsotablicę, dowiedziałam się o istnieniu strzałek rozsianych po Ameryce. Strzałki te pochodzą z czasów, gdy nawigacja lotnicza była jeszcze w powijakach, ale fruwało się z jednego końca kontynentu na drugi i jakoś trzeba było trafić. Zmontowano więc swego rodzaju system wspomagający – bardzo oczywisty, po prostu na ziemi ulano z betonu wielkie strzały, malowane, o ile się dobrze doczytałam, na żółto.

Na terenach okołochicagowskich o strzałki trudno, bo zostały zaorane i zabudowane. W drodze do Iowa T wypatrzył jednak jedną w polach – i całe szczęście, że podane były przy niej namiary GPSowe, bo inaczej by to było ciężko znaleźć.

No i strzałki tak naprawdę nie znaleźliśmy, a jedynie betonowy kwadrat, na którym stała zapewne wieża, bo strzały zaopatrzone były jeszcze w wieżyczki.

Można powiedzieć w takiej sytuacji „i gdzieś mnie tu, chłopie, przywlókł, w kukurydzę, do oglądania kawałka połamanego betonu” – ale satysfakcję mieliśmy wielką, a ja uwielbiam, kiedy taki drobiazg, na który nikt nie zwraca uwagi, okazuje się zabytkiem historycznym i jest do niego doczepiona całą fascynującą historią.

Oto mapka, gdzie takie strzały albo ich pozostałości były i są, natomiast zdjęcia można sobie pooglądać TU i TU.

Źródło

14:62. wyrwij murom zęby krat...

...ale najpierw zastanów się, czy aby na pewno chodzi o mury.

Jak wspominałam poprzednio, w książce jest segmencik o "płocie" dzielącym Izrael i Autonomię Palestyńską (która tak na marginesie też jest zagwozdką, bo wcale się nie tłumaczy na Palestinian Autonomy tylko Authority.)

Źródło

Źródło

Źródło

Bariera owa nazywana jest fence - czyli właśnie płot. Security fence daje w słowniku barierę bezpieczeństwa albo mur bezpieczeństwa. Płot mi jakoś zbyt marnie brzmi jak na takie umocnienia - widzę raczej jakieś sztachety albo siatkę w kratkę, a nie trudne do sforsowania zabezpieczenia na granicy, i to spornej. Czyli zostaje mur i bariera. W Izraelu rzeczywiście jest coś na kształt muru, choć nie budowanego chyba wedle naszego tradycyjnego pojęcia, bardziej betonowa ściana. I istnieje tylko na niewielkim odcinku.

Ale - co mnie trochę zaskoczyło, a przynajmniej oświeciło - takich barier jest na świecie o wiele więcej! Wiedziało się o płocie między Stanami a Meksykiem, bo się w okolicy jeździło. Był też, rzecz jasna, Mur Berliński. Ale książka wymienia jeszcze takie, choć to zapewne nie wszystkie:

Hiszpania/Maroko
Indie/Pakistan
Arabia Saudyjska/Jemen
Arabia Saudyjska/ Irak
Turcja/Syria
dwie części Cypru
Belfast - dzielnice katolickie i protestanckie

I tak sobie jechałam zamiennie z murami i barierami, dorzucając jeszcze czasem ogrodzenie, bo wyczytałam, że też można w takim kontekście. ALE ZARAZ, jak te granice tak naprawdę wyglądają?? Co będzie, jeśli napiszę mur, a tam siatka i drut kolczasty?

Wrzuciłam wsteczny i przejrzałam raz jeszcze ten fragment (po pooglądaniu w internetach obrazków z każdej z tych granic.) Ciężko trochę dojść do ładu, bo wygląda na to, że różne odcinki mają odmienną konstrukcję. Pozostaje zatem trzymanie się autora i ewentualnie korzystanie z wyrazu bariera, który jest chyba najneutralniejszy.

14:61. kartki na graduację

Olaboga, użyłam w tytule kalki z angielskiego... a może jednak nie do końca? Słownik Języka Polskiego powiada, że potocznie jest to dopuszczalne. Łoj. Jak tak dalej pójdzie, to się dopuści mówienie insiura, forma (zamiast formularz) i lokacja.

No nic, oto karteluszki w wyznaczonych kolorach, zgodnych z barwami odnośnych szkół. 

Gawęd tłumaczeniowych dziś nie będzie, bo i ostrzał artyleryjski jakoby zelżał, za to wybudowano barierę bezpieczeństwa.

14:60. w stanie spoczynku

W stanie spoczynku to chyba był mój rozumek, skoro nie wymyślił od razu, że Ret. po polsku oznacza właśnie to i że się ślicznie skraca do w st. sp. Taka jest właśnie odpowiedź na pytaniożyczenie z ostatniego paragrafu wczorajszego wpisu.

A dziś od rana znowu bronie, brońki, bronieczki. Idzie mi to tłumaczenie jak krew z nosa (po oberwaniu pociskiem balistycznym :D), bo co krok muszę grzebać w słownikach, wikipediach, stronach rozmaitych. I do czego to dochodzi, że człowiek kwiczy z radości jakby dostał wspaniały prezent, kiedy natknie się na wielki PDF zawierający wytyczne Unii Europejskiej co do tłumaczeń i pisowni? Albo znajoma doktorantka podrzuci mu plik ze ściągą do pisania bibliografii w systemie harwardzkim.

A na polu tak pięknie, zieleni mnóstwo, słoneczko, ptaszęta ćwierku ćwierku...

U mnie natomiast ostatnio pod każdym niemal paragrafem lista słówek i rozkminek dłuższa od samego paragrafu. Znaleziska z dzisiejszego poranka (mam nadzieję, że nic nie pokręciłam):

long-range bomber – bombowiec dalekiego zasięgu
Security barrier – bariera bezpieczeństwa
anti-tank ditch – rów przeciwczołgowy
defensive line - linia obrony/obronna
surface-to-air missile battery – bateria artylerii przeciwlotniczej
air-raid – nalot bombowy
air-raid alert – alarm przeciwlotniczy
ballistic missile – rakieta balistyczna, rakietowy pocisk balistyczny
missile attack – atak rakietowy
conventional warheads – głowice bojowe o charakterze konwencjonalnym

Bo tłumacz nie jest słownikiem, jak dowiedzieć się można z obrazka znalezionego na FB, w grupie Tłumacz płakał jak tłumaczył:

W międzyczasie tak zwanym przyszedł certyfikat ukończenia kursu o historii Bliskiego Wschodu - egzamin zaliczyłam przysłowiowym rzutem na taśmę i gdyby nie zezwolenie na korzystanie z notatek, to nie wiem, jak by się to potoczyło :)

Kurs w każdym razie okazał się bardzo przydatny; oczywiście nie w kwestii przekładu słówek, ale ogólnego pojęcia o regionie i jego historii. Mam nadzieję, że uchroni mnie to przed wytworzeniem bambulców translatorskich :)

14:59. na Wzgórzach Golan przebywając...

...o granicach Izraela pisząc, z nazwami komitetów i ich członków kłopoty mając.

Wygrzebię czasem polskie odpowiedniki w internetach i w ogóle mi nie leżą. Taki dyrektor operacyjny przykładowo - widzę, że się używa i to na niejednej stronie godnej zaufania, nie jakiś tam niepewny blogasek czy strona nie grzesząca poprawnością językową.

Zdaje mi się, że kiedy wyjechałam z Polski, dyrektorów operacyjnych było mało - zachodnia nomenklatura nie wjechała jeszcze do języka, albo może nie miałam z nią kontaktu? To mi i nie leży.

I jeszcze Joint Chiefs of Staff - po angielsku krótko i węzłowato, po polsku (tu mam wsparcie wiki) Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. Nie dość, że długaśne (sylab prawie trzy razy tyle), to jeszcze ten dopełniacz jeden na drugim i jakaś niewygodna ta zbitka... ale wygląda na to, że taki właśnie jest oficjalny odpowiednik.

I jeszcze Lieutenant General mi się trafił - link z angielskiej wiki prowadzi do niby-że polskiego Generalleutnant i opisuje stopień w Wehrmachcie i Lufwaffe, czyli w ogóle nie to. Na szczęście angielska definicja wyjaśnia (Lieutenant general ranks by country), że po polsku jest to generał dywizji, ale liczba gwiazdek się zgadza, LG ma trzy, a GD dwie. W tej samej definicji jest cały rządek pagonów z rozmaitych krajów i wiele z nich, a nawet większość, ma tych gwiazdek TRZY!

Oraz jeśli się z polskiego generała dywizji kliknie w angielski link, to mamy Divisional general.

Oraz we wspomnianym powyżej artykule o Lieutenant general jest też druga lista odpowiedników - Lieutenant general equivalent ranks - i tam z kolei pojawia się generał broni, posiadający, a jakże, TRZY gwiazdki. No i angielska definicja twierdzi, że równa się on LG. Uff.

Polskiego hasła generał broni w wiki nie ma, ale jest hasło generał - a pod nim, hip hip hurra, lista odpowiedników w różnych armiach!!! Armię USA zaszczycono nawet osobną tabelką i okazuje się, że właśnie generał broni będzie równorzędny z LG.

Teraz jeszcze gdyby udało mi się rozkminić, jak zgrabnie napisać po polsku skrót Ret. - emerytowany w kontekście stopnia wojskowego - to by w ogóle było cudo.

14:58. Akko i Aleppo

Wczoraj wieczorem dokonałam odkrycia słowno-geograficznego - okazało się, że leżące niedaleko Hajfy miasto Acre to po polsku... Akka albo Akko. Niemożebyć, gdzie się podziało RRRRRR?

To jeden z przypadków, kiedy znam słowo po polsku i po angielsku, ale nie wiem, że są akurat ze sobą połączone :)

Zapisuję sobie to wszystko - raz, że pod każdym kawałkiem tłumaczonego tekstu, dwa - przenoszę to potem do wielkiej tabeli w Excelu, żeby drugi raz nie grzebać po internetach oraz żeby zachować kosekwencję. Na pięćdziesiątej stronie książki naprawdę nie pamiętam, czy na dwunastej pisałam "rezolucja" z małej czy z dużej.

W dokumencie jest też kolumna "kategoria", więc będzie sobie można słówka przesortować, podzielić ewentualnie na arkusze, albo - kto wie - może istnieją jakieś programiki do tworzenia prywatnych słowników?

Natomiast Aleppo znalazło się w tytule, bo fajnie brzmi oraz z grubsza należy do regionu.

14:57. zawiłości w nazwach, miarach, generałach i innych militariach

Krótki raport z najnowszych rozkminek tłumaczeniowych:

Odmiana obcojęzycznych nazw geograficznych. Kiedyś już o tym napomykałam, ale temat wraca. Co kawałek mam a to jakiś Aszkelon, a to Timna, a to Ejlat - i odmieniać toto, czy nie? Widzę po pierwsze, że wiki odmienia, jedzie się do Timny, Aszkelonu i Ejlatu. Poradnik PWN zaleca odmianę wszystkiego, co się da - nawet w mowie potocznej dopuszcza odmianę takiego Calgary, w sensie że olimpiada odbyła się w Calgarach!!! Idąc dalej, T - dojeżdżający ostatnio do pracy w Glencoe - jeździł będzie do Glenkoła (Glenkołu?) i budował domy w Glenkole :)

To może troszkę przegięcie, bo na pytanie o odmianę nakłada się jeszcze różnica między pisownia a wymową, ale jakiś generalny kierunek mam.

Przeliczenia miar. Wszystkie miary amerykanckie przeliczam, ale często jest mały przystanek na pomyślenie, jaką jednostkę wybrać. Trzeba sobie wyobrazić, z czego korzysta się w języku docelowym w danym kontekście.
- mile kwadratowe na kilometry kwadratowe - zwykle w kontekście np. obszaru kraju
- akry na hektary - powierzchnia gruntów ornych (bez sensu byłoby zamienianie tu na kilometry kwadratowe)
- stopy na metry - przy okazji wysokości wzniesienia.

Stopnie wojskowe. Trafił mi się wczoraj do przemielenia brigadier general, który z buta kojarzy się z generałem brygady. To chyba były najdłuższe rozkminki od kilku dni. Takie oczywiste skojarzenia mogą być błędne i nader podstępne, ale chyba tu jest dobrze. W obu przypadkach mamy do czynienia z najniższym, jednogwiazdkowym generałem, oczko wyżej od pułkownika.

Militaria. Cienki lód, kruche szkło. Przy moim marnym pojęciu o tej tematyce myśliwce, samoloty szturmowe, torpedowce i okręty wywiadowcze to jedna wielka masa w kolorach maskujących. Sterta żelaziwa, jak mawiała Mama, tylko od czasu do czasu z tej plątaniny wystaje jakaś lufa albo śmigło. Konsultuję w miarę możliwości z T i skrupulatnie sprawdzam w kilku słownikach. I mam nadzieję, że będzie dobrze.

A z całkiem innej beczki - moja nowa przegródka :)

14:56. intensywnie

Czasy intensywne nastały jak mało kiedy. Po pierwsze - pędem trzeba było dokończyć malowanie kapłanów, ale efekt mi się podoba.

Zrobiłam jeszcze dzieciakom Arkę Przymierza (jak to dobrze, że jest internet i można z niego pobrać fajne cherubiny).

A w dolarowcu można zakupić lampeńkę na światło Szekina.

Plany wzięły jednak w łeb, bo w sobotę rano spuchł mi pysok i zamiast jechać na konwencję, zawieźliśmy tylko z T wszystkie klamoty na miejsce, udzieliliśmy instrukcji i pojechaliśmy do dochtora. Dochtor zadał antybiotyk (piguły wielkie, jakich jeszcze w życiu nie miałam), po czym T udał się do samochodowni, bo mu auto umarło śmiercią ostateczną w drodze do domu w czwartek.

(W piątek do pracy jechałam zatem na wrotkach, bo mój pojazd służył do transportu Wielkich Budowniczych i sprzętu im przynależnego.)

Z tłumaczenia przez długi weekend były nici, gdyż wszystko popsuła infekcja i antybiotyk. W poniedziałek przymusiłam się do małej powtórki i egzaminu na kursie o historii Bliskiego Wschodu, bo był to już termin najostateczniejszy. Myślę, że zdałam :) I całość, o ile moje wyliczenia są prawidłowe, zaliczyłam na ponad 90%.

Odhaczone. Podobnie jak obiecany artykuł o miedzi i parę drobnych tłumaczonek.Teraz trzeba pędem nadrabiać książkę. Dobrze, że auto udało się kupić bez większych czkawek, nawet wysłaliśmy im karteluszkę dziękującą (się jeszcze upchnęło krafta we wczorajszy wieczór). Za to we wtorek na zakładzie okazało się, że czeka mnie przeprowadzka w trybie pilnym, bo konsolidujemy nasze dziuple, żeby można było część budynku wynająć.

No i ledwie przywykłam do tej myśli i zebrałam kreatywność celem urządzenia nowej przegródki, dziś rano Pisklak się był struł jakimś pożywieniem, więc jest nowa atrakcja i zapotrzebowanie na miętowe herbatki.

Nie ma czasu na nudę. Nawet na pomyślenie o nudzie. Ani na schowanie do skrzyni zimowych swetrów.

14:55. co nowego w Przybytku

Kapłani jeszcze się malują :)